REACTIES 20 september 2009, Kees van den Berg (Weblog) 6 augustus 2009, Tinny Beekman Complimenten voor dit initiatief! Collegereeks komt op een goed tijdstip. Mijn vakgenoot Jacqueline Peels en ik zijn bezig een aanbod te ontwikkelen voor organisaties voor 50+ medewerkers. We waren net begonnen aan de eerste van een reeks interviews in het kader van de behoefte-analyse toen deze collegereeks werd aangekondigd. 19 juli 2009, Martin Overbeeke Wat een goed idee om een leergang te ontwikkelen! Eén van de vraagstukken van dit moment is dat we geen idee hebben wat een groot cohort van ouderen (60 tot 65-jarigen) betekent voor een organisatie in termen van organisatie, efficiëntie, effectiviteit, inzetbaarheid en kosten; maar we weten ook niet wat het betekent in de levensloop van mensen om tot 65 jaar of langer door te werken. In de praktijk van de afgelopen decennia is een gewoonte ontstaan om ruim voor de leeftijd van 60 jaar de arbeid te beëindigen. Maar de tijd om als 59-jarige met een camper Europa in te trekken is definitief voorbij, alleen de meeste mensen beseffen dat nog niet. De finish is geruisloos verlegd van 60 min naar 65 plus. De gemiddelde uittreedleeftijd staat nu op ca. 61,5 jaar en stijgt langzaam.   Een probleem is dat de functie-eisen geen gelijke tred houden met een lager energieniveau van oudere medewerkers. Ik zie in mijn praktijk eerder het tegenovergestelde. Stijgende competentie-eisen tegenover een dalend energieniveau. Voorzichtige calculaties van de werkgeversvereniging tonen aan dat de kosten voor oudere medewerkers aanmerkelijk hoger liggen dan voor hun jongere collega's. Dat is geen populaire boodschap. Persoonlijk denk ik dat doorwerken boven de 60 jaar geen probleem hoeft te zijn, mits er een goede balans wordt gevonden tussen belasting en belastbaarheid. Belangrijk is dat men gedurende de loopbaan voldoende kansen heeft gehad op uitdaging, rol- en taakwisselingen en ontwikkelingsmogelijkheden. Bij de huidige generatie 50-plussers zal dat dikwijls niet het geval zijn geweest. Je hoort soms dat de mobiliteitsbereidheid gering is, maar het zijn eerder de mobiliteitsmogelijkheden van mensen met een monocarrière die gering zijn. De keuze voor 65 jaar is een begrijpelijke politiek, economische keuze. Overigens een keuze die door de Nederlandse overheid op een stringente, lees dogmatische manier wordt uitgedragen, maar dit terzijde. Als ik zo kijk naar de ontwikkelingen, dan zou het me niet verbazen dat veel mensen uiteindelijk via de ziektewet en WIA het arbeidsproces voor 65 jaar moeten verlaten. Veel werknemers zullen die eindstreep niet halen. Dat is niet nodig, met een verstandig beleid, waarin ruimte is voor flexibele en maatwerk-oplossingen kan veel leed worden voorkomen. Het gaat niet om de grens van 65 jaar, het gaat om maximale inzetbaarheid gedurende elke levensfase. Ik ben daarom blij met een initiatief om vanuit een beroepsmatige en wetenschappelijke manier aan dit vraagstuk te werken. Ik wens A&O veel succes ermee.